پسربچه هسته‌ای

پسری تنها و منزوی در شانزده یا هفده سالگی که از اجتماع کنار گذاشته شده است به دنبال توجه است و این نیاز را از طریق کارهای خطرناک شیمیایی را در آنلاین پیدا می کند. برای خارج کردن او از حصار اینترنتی، مادرش که پرستاری پرتلاش است او را به اردوگاه‌های تفریحی یا گروه‌های همسالان می‌فرستد تا دوستان واقعی پیدا کند. هنگامی که این تلاش نیز نتیجه نمی‌دهد، احساس طرد و جراحت به او دست می‌دهد. برای اثبات خود به جهان، او بزرگ‌ترین آزمایش خود را آغاز می‌کند: به طور مخفی در کارگاه مادرش رآکتور تقویت‌کننده هسته‌ای می‌سازد، با تشویق گروه رو به رشد از دنبال‌کنندگان اینترنتی.