فرد "برف ریزه" تونز بازیگر شخصیتی بود که بین سالهای 1928 تا 1951 در بیش از 200 فیلم ظاهر شد. او اغلب تحت قرارداد با Republic Pictures کار می کرد و در حدود 40 فیلم از آن ظاهر شد.

او حداقل در شش فیلمش نقش یک مرد کفش سیاه یا کفش خراش را ایفا کرد و تونز در واقع غرفه وین کفش در استودیو ریپابلیک را اداره کرد.

او اولین بار به عنوان یک باربر در سال 1932 در طوفان سریع ظاهر شد و معمولاً به عنوان یک باربر تایپ می شد - در بیش از 50 سال ظاهر شد.فیلم هایی در چنین نقشی او همچنین نقش‌های مختلف خدمات گرا یا کارمند خانگی مانند داماد اصطبل، سرایدار، متصدی آسانسور، پیشخدمت، آشپز، زنگوله، دربان، پیشخدمت و بارمن را بازی کرد. تونز مانند دیگر بازیگران آن زمان، یعنی آنا می ونگ و فرانکلین پانگ‌بورن، نمونه بارز کلیشه‌های نژادی و اجتماعی در صنعت فیلم‌سازی هالیوود است.

شخصیت استاندارد او شخصیت میانسالی «رنگین پوست» بودصدای بلند و رفتارهای کودکانه.

«دانه‌ی برف» نامی بود که تونز بیشتر با آن می‌شناخت، و او از این نام در اولین فیلمش، یعنی عشق شانگهای در سال 1931، استفاده کرد. به همین ترتیب، در عشق شانگهای و بیش از 35 فیلم دیگر، "دانه برف" نیز نام شخصیت تونس بود.

او در فیلم هایی مانند می سی سی پی (1935)، شاهین وحشی (1938) و شجاعان دایره قرمز (1939) با بروس بنت و در بسیاری از فیلم های "بی" وست بازی کرد.آثاری مانند دهه نود بی قانون (1936) با جان وین. او همچنین در ده‌ها فیلم دوگانه مانند «زن متنفران کلمبیا» (1934) با «سه استوگ» ظاهر شد و نقشی در فیلم کلاسیک لورل و هاردی «راه برون‌رفت از غرب» (1937) داشت. تونز همچنین چهره ای آشنا در چهار کمدی پرستون استرجز است: قرن بیستم (1934)، شب را به خاطر بیاور (1940)، کریسمس در جولای (1940)، و داستان پالم بیچ (1942).

او در 13 فوریه 1962 درگذشتلس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا.